تا حالا شده وسط شلوغیِ روز، همون‌طور که داری پشت سیستم کار می‌کنی یا تو ترافیک موندی، یهو حس کنی چقدر دلت می‌خواد همه‌چیز رو ول کنی و فقط یه جا بشینی؟ همه‌مون یه وقتایی از این نقابِ «من قوی‌ام و همه‌چیز مرتبه» خسته می‌شیم. یه قصه‌هایی تو دلمون هست که به هیچ‌کس نگفتیم، چون فکر می‌کردیم شاید درکمون نکنن. ما تو دست‌خط دور هم جمع شدیم برای همین روزا. اینجا قرار نیست کسی بهت بگه «پاشو بجنگ» یا راهِ موفق شدن یادت بده. نه… اینجا فقط آدمای معمولی‌ان با دردها و خستگی‌های واقعی. می‌شینیم، به چشمای هم نگاه می‌کنیم و می‌فهمیم که تو این خستگی‌ها تنها نیستیم. اینجا یه گوشه‌ی امنه برای اینکه فقط «خودت» باشی و یه نفس راحت بکشی.